Ταφόπλακα

-Χορεύετε γιατί χανόμαστε*

*σε ελέυθερη μετάφραση του tanzt tanzt sonst sind wir verloren.

Πήγα λοιπόν στον επικήδειο της Pina Bausch,της διάσημης -όχι άνευ λόγου- χορογράφου.Λέω επικήδειου,επειδή η ταινία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί διαφορετικά.Σίγουρα δεν ήταν μυθοπλασία αφού ουσιαστικά η ταινία απαρτίζεται από χορογραφίες της Πίνα μαζί με ένα τελευταίο σχόλιο για αυτήν από τους συνεργάτες της σαν τελευταίος χαιρετισμός.Από την άλλη,ούτε ντοκυμαντέρ μπορείς να πεις ότι είναι γιατί δεν μαθαίνουμε τίποτα για την ζωή της και τον τρόπο εργασίας της πέρα από πουθενάδικα σχόλια του τύπου "ένιωθα την Πίνα μέσα μου".

Μην με παρεξηγείς,το Pina μέτρησε.Μπορεί να μην ξέρω αρκετά από χορό για να τον κρίνω (θα μου πεις τώρα γιατί ξέρεις από σινεμά ρε γελοίε και δίκιο θα 'χεις) αλλά το αισθητικό αποτέλεσμα των χορογραφιών με άφησε άφωνο.Οι κινήσεις χωρίς να είναι πολύπλοκες δημιουργούσαν ακόμα και με το ψευτό 3D της ταινίας μαγευτικό αποτέλεσμα.Σύσωμο το χοροθεάτρο του Wuppertal είχε μοναδικό έλεγχο των κινήσεων του με τα καλοκουρδισμένα σώματα να ανταποκρίνονται παραπάνω από 100% στις απαιτήσεις των χορογραφιών.Όπως λέει και στην ταινία εκεί που σταματάνε οι λέξεις αρχίζει ο χορός -ή κάπως έτσι- και για αυτό δεν μπορώ να μεταδόσω τα συναισθήματα που μου ξυπνούσαν οι χορογραφίες.

Για να γυρίσουμε στα κινηματογραφικά,το 3D απογοητεύει για άλλη μια φορά.Παρότι σε διάφορα σημεία της ταινίας κάνει αισθητή την παρουσία του, δεν νομίζω ότι κάνει την διαφορά.Ακόμα και αν δεχτείς ότι προσθέτει κάτι αυτό το κάτι σίγουρα δεν αξίζει τα extra λεφτά που θα σκάσεις στο ταμείο.

Πάντως όπως και να 'χει αξίζει να πεταχτείς μέχρι τον ένα από τους δύο σινεμάδες που δείχνουν το Pina για να δεις τον επικήδειο λόγο για μια μεγάλη αρτίστα είτε σου αρέσει ο χορός είτε όχι.Τώρα που το ξανασκέφτομαι αν δεν γουστάρεις χορό άστο καλύτερα.