Η αλήθεια είναι πως έχει περάσει αρκετός καιρός από το προηγούμενο post αλλά δεν προλάβαινα να δω καμιά ταινία και πόσο μάλλον να γράψω για αυτή.Έτσι φτάνουμε στο Greatest που ,χωρίς να πρόκειται για κάτι τρομερό,επαναφέρει (ελπίζω) μια ροή στο blog.
Το σενάριο δείχνει να έχει προοπτικές.Στα πρώτα 10 λεπτά ο γιός μια τυπικής αμερικάνικης οικογένειας σκοτώνεται σε τροχαίο και η οικογένεια του τρώει πακέτο.Στα επόμενα 10 εμφανίζεται στο σπίτι τους η γκόμενα του γιού που έχει μείνει έγκυος (πριν αυτός πεθάνει).Στην υπόλοιπη διάρκεια όλοι μαζί πλέον προσπαθούν να ξεπεράσουν τον θάνατο και να προσαρμοστούν στις καινούριες συνθήκες.Παίζουν και κάποια αδιάφορα sub plots ,τα οποία ήδη έχω διαγράψει από το μυαλό μου.
Δυστυχώς τις δυνατότητες του σεναρίου δεν τις εκμεταλλεύεται σωστά η σκηνοθέτις.Εντελώς αδιάφορη και κλισέ η σκηνοθετική προσέγγιση που σε ξενερώνει στο βαθμό που σε ξενερώνει και μια "δραματική" τηλεταινία(ή κανονική που υποβαθμίστηκε σε τηλέ).Οι χαρακτήρες ενώ ξεκινούν δυνατά,γρήγορα καταλαβαίνεις τον ρόλο τους στο σύνολο και μπορείς εκ των προτέρων να μαντέψεις τις προδιαγεγραμμένες πορείες τους μέχρι τους τίτλους τέλους που πέφτουν με εντελώς "αμερικάνικο" τρόπο.
Το αστείο του Greatest είναι ότι το cast αποτελείται κυρίως από άγγλους ηθοποιούς που μιλούν με αμερικάνικη προφορά(χωρίς να έχουν μεγαλώσει εκεί ή να έχουν κάποια άλλη σχέση πέραν της επαγγελματικής).Κάτι περίεργο συμβαίνει με τη μανία του Hollywood με το U.K. . Ίσως πιο χαμηλές ταρίφες, ποιός ξέρει?
Γενικά μόνο για βαρετά καλοκαιρινά βράδια.Και ούτε.Μόνο impressive δεν ήταν.
No comments:
Post a Comment