Στο χτεσινό μου δίλημμα μεταξύ του να τελειώσω τον Αφρό των Ημερών και να δω το Submarine προτίμησα το δεύτερο(αλλιώς δεν θα το διάβαζες αυτό εδώ το post).Τούτο συνέβη όχι μόνο επειδή είχα απολαύσει το ομώνυμο βιβλίο του Joe Dunthorne (έβγαλε και δεύτερο στις 4 του Αυγούστου) αλλά και λόγω της περιέργειας μου να δω το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Richard Ayoade aka του Moss από το IT Crowd.Το αποτέλεσμα το βρήκα μάλλον μέτριο αν και αυτό πιθανότατα οφείλεται στην υπέρμετρη ανυπομονησία μου να δω την ταινία.
Το σενάριο θα μπορούσες , αν ήθελες να το κακολογήσεις, να το περιγράψεις με την εξής φράση.Μια αρκετά πιο indie εκδοχή μέτριας παλιάς τηλεταινίας(Κυριακή μεσημέρι στο Mega) με τις αδερφές Όλσεν(κάπου κοντά στο μιλλέννιουμ που έχουν μεγαλώσει και λίγο για να έχουν και την απαραίτητη δόση teenage angst).Στην πραγματικότητα όμως το Submarine είναι η ιστορία του 15χρονου Oliver Tate και του πως κατάφερε να βρει γκόμενα και να σώσει τον γάμο των γονιών του συνδυάζοντας τα σε κάποιες φάσεις.
Όπως μπορείς να καταλάβεις το ταινιέτο βασίζεται κατά βάση στην ατμόσφαιρα του και στους αρκετά έξυπνους διαλόγους του.Κάτι σαν πιο μουντό 500 Days of Summer με ουαλική προφορά(διεθνοποιημένη,να πουλήσει και στο αμέρικα).Ο Ayoade το βοηθάει σε αυτό με την προβλέψιμη indie τύπου σκηνοθεσία του , αν και δεν μπορώ να πω ότι θα ήθελα τίποτα διαφορετικό και σίγουρα για πρώτη δουλειά στην σκηνοθετική πολυθρόνα τα πήγε ανέλπιστα καλά.
Βάλε και την σωστή και πιασάρικη μουσική του Alex Turner γραμμένη αποκλειστικά για την ταινία και τους νέους ηθοποιούς,οι οποίοι διόλου άσχημα εκτελούν τα καθήκοντα τους και τι έχουμε?Indie χαλαζία από το U.K. . Αν και φρέσκο διαμαντάκι δεν θα το έλεγες.
Το μόνο μου συγκεκριμένο πρόβλημα είναι το ίδιο που έχει ο κάθε καβλωμένος με τον Tolkien.Δεν ήταν όπως στο βιβλίο.Προφανώς καθυστερημένε θα μου απαντήσεις και δεκτό θα σου ανταπαντήσω εγώ.Το αποτέλεσμα όμως δεν αλλάζει και η μικρή απογοητευσή μου θα παραμείνει.
Στο σύνολο,διαβάζεις το βιβλίο για μια εμπειρία 100%.Αν πάλι βαριέσαι το διάβασμα δες την ταινία που αν και καλούτσικη δεν το φτάνει το βιβλίο.
No comments:
Post a Comment