Bagdad Cafe

 

 

-what happened to the magic?

-the magic is gone.

[soundcloud url="http://api.soundcloud.com/tracks/2621433" params="show_comments=false&auto_play=false&color=040405" width="100%" height="81" ]

Bagdad Cafe.Δεν υπάρχει h αν ανάρωτιεστε και να αποφύγετε τους λάθος συνειρμούς. Το cafe/motel bagdad βρίσκεται κάπου στο μέσον του πουθενά στην έρημο Mojave του αχανούς αμερικάνικου νότου. Λειτουργεί περίπου σαν το "τάδε χιλιόμετρο" στην εθνική, που σταματάνε οι φορτηγατζήδες (όταν δεν σταματάνε πάνω στην εθνική) και ξεκουράζονται για κάμποσο. Βέβαια το συγκεκριμένο καφέ παρήκμασε λίγο στην πορεία. Έτσι σήμερα, μαζί με τα 5-6 άλλα παρακείμενα κτήρια, εκπέμπουν μια έντονη σαπίλα μέσα από την σκουριασμένη τους όψη, τις ξεχαρβαλωμένες ταμπέλες και το σύννεφο σκόνης που επίμονα σηκώνουν τα φορτηγά και κάθεται πάνω στο καφέ και τους ανθρώπους του.

Η αφήγηση ξεκινάει όταν η Jasmin Münchgstettner, Γερμανίδα τουρίστρια, αφού παράτησε τον σύζυγο της στην μέση της ερήμου, κάνει check-in στο Bagdad. Λίγο νωρίτερα είχε προηγηθεί η φυγή του άντρα της ιδιοκτήτριας( Brenda), o οποίος από το εξής θα παρακολουθεί τις εξελίξεις μέσα από το αυτοκίνητο του, με την βοήθεια ενός ζευγαριού κυάλια.

Το καινούριο αυτό περιβάλλον στο οποίο εντάσσεται σταδιακά η Τζασμίν δεν είναι καθόλου φυσιολογικό. Πέρα από την πληθώρα ινδιάνων ( ακόμα και ο σερίφης είναι ινδιάνος με κοτσίδια), όλοι όσοι απασχολούνται στην περιοχή είναι "κάπως ιδιαίτεροι". Η οικογένεια της Brenda  αποτελείται από έναν γιο, μια κόρη και ένα ακαθόριστης προέλευσης (προσοχή εδώ) μωρό. Ο γιός είναι ένας καταπιέσμενος κλασσικός πιανίστας, με ιδιαίτερη προσήλωση στο Καλώς Συγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο του Μπαχ. Η  κόρη από την άλλη είναι συνεχώς χαμμένη κάπου  με κουλ κάγκουρες της ερήμου, ή ακούει walkman και δεν ασχολείται. Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείψει από ένα τόσο κομβικό σημείο και μια τατουατζού, η οποία συμπληρώνει την εκκεντρική της παρουσία με την απόρριψη της προφορικής έκφρασης( δεν μιλάει ποτέ, εννοώ). Τέλος ένας βλαχοαμερικάνος  ζωγράφος ονόματι Rudie Cox,  που πολιορκεί ερωτικά την Jasmin, ολοκληρώνει το κύριο σετ χαρακτήρων. Μόνο μέχρι να φανεί  ο camper και το φρισμπί του όμως!

Παρ'όλα αυτά, η ξένη είναι αυτή που φαίνεται για τους ντόποιους παράξενη και πιθανώς επικίνδυνη, ιδίως στην Brenda. Η τελευταία μάλλον βρίσκεται στα  δυσκολότερα στάδια της εμμηνόπαυσης, αλλιώς δεν εξηγείται η επιφυλακτικότητα της , η οποία φτάνει ως την εχθρικότητα και την υστερία, απέναντι στην Jasmin. Επόμενο είναι όμως, μπροστά σε κάθε αλλαγή να παρουσιάζεται μια αρχική αδράνεια.Και η Βαυαρή εισβολέας, ξεκινώντας με απλά πράγματα όπως καθαριότητα και τακτοποίηση, θα καταφέρει να οδηγήσει σε μια καθοριστική ανανέωση. Το κλίμα της παρατεταμένης σήψης, που ήταν τόσο έντονο από την αρχή της ταινίας, θα παραμεριστεί για να αναδειχθεί  μια ζωντανή, χαρούμενη και δημιουργική κοινότητα.

Κάπως άδοξα, η γραφειοκρατία φαίνεται να καταστρέφει τα πάντα, πριν πέσει το μεγάλο φινάλε σε τόνους μιουζικάλ...

Σκηνοθετικά, ο  Percy Aldon έχει κάνει μια εξαιρετικά καλή δουλειά. Στην αρχή της ταινίας, τα απότομα κοψίματα σε σκήνες όχι τόσο άμεσα συνδεόμενες με το παρόν και ούτε τόσο κατανοητές, βοηθούν να μην γίνει η κλασσική "κοιλιά". Άκομα , τα πλάνα σαν να κοιτάς "πίσω από χρωματιστό γυαλί", που έχουν κατανεμηθεί σε όλη την ταινία, συμπληρώνουν την ταινία αισθητικά και αποτελούν ευχάριστη παρεμβολή στην χρωματικά μονότονη έρημο. Για την  περιγραφή των χαρακτήρων χρησιμοποιούνται και κάποια πλάνα που εστιάζουν σε λεπτομέρειες, όπως  πχ το καθρεφτάκι της τατουατζού ή η καφετιέρα στο καφέ. Ένα ακόμα "+", είναι ο ωραίος τρόπος που εναλάσσονται διάλογοι, με εικόνες που αναιρούν τις απόψεις που μόλις παρουσιάστηκαν. Τέλος δεν μπορώ να μην αναφερθώ και στις πολύ έξυπνες σκηνές που ο  Cox ζωγραφίζει την Jasmin με φρούτα.

ε και λίγες εικόνες τώρα, για να μεταδοθεί καλύτερα το κλίμα της ταινίας. Ξέρουν αυτοί οι Κινέζοι...

[bandcamp track=3672989398 size=short bgcol=FFFFFF linkcol=4285BB]