Άλλη μια μαύρη κωμωδία από Ιρλανδία που τελικά ίσως και να έχει (αρχίσει να σχηματίζει) παράδοση στο είδος.Ομολογώ ότι σχεδόν με το ζόρι πήγα μέχρι το , πάντα όμορφο , σινέ παρί για να τη δω μαζί με ένα τσούρμο τουρίστες που πήγαν σινεμά πριν το βραδινό σουλάτσο. Οι αμφιβολίες μου διαψεύστηκαν στο πρώτο πεντάλεπτο.
Το στόρι του ιρλανδού αστυνομικού με τις ανορθόδοξες μεθόδους (παίρνει τριπάκι με το που τελειώσουν οι τίτλοι αρχής) και το μπόλικο θράσος που λύνει διεθνή υπόθεση λαθρεμπορίας ναρκωτικών δεν θα αφήσει κανένα ασυγκίνητο.Τουλάχιστον κανένα με μια ελάχιστη αίσθηση του χιούμορ και δίχως ενοχικά σύνδρομα που εξάπτουν μια ανάγκη για πολιτική ορθότητα.
Τα αστεία της ταινίας πατάνε σε οποιοδήποτε είδος -ισμού που μπορεί να ενοχλήσει κάποιον που αδυνατεί να συλλάβει την έννοια του χιούμορ.Δεν σταματάει όμως εκεί και πηγαίνει ακόμα παραπέρα χρησιμοποιώντας πραγματικά ευρυματικούς διαλόγους και καταστάσεις που σε κάνουν να γελάς με ένα τρόπο διαφορετικό από αυτόν του Hangover , πιο ευρωπαϊκό.
Πέραν του χιούμορ του, στο Guard λάμπουν και οι ηθοποιοί.Στο φόντο της πανέμορφης Ιρλανδίας τα κάλλη της Katarina Cas δημιουργούν μια ευχάριστη αντίθεση περιβλημένη με το ανάλογο υποκριτικό μανδύα , ενώ στο ίδιο φόντο δεν θα μπορούσε να ήταν πιο ταιριαστός ο ομώνυμος χαρακτήρας της ταινίας που τόσο εύστοχα αποδίδει ο Brendan Gleeson, ο οποίος ειλικρινά "κεντάει" το πανί.
Να σημειώσω επίσης ότι ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας είναι ο John Michael McDonagh.Ε, πώς και δεν σου λέει κάτι τις το όνομα? Είναι ο αδερφός του τύπου που έκανε το ,επίσης πολύ καλό, In Bruges.Και μια μαζί τους εύχομαι μιας και έχουν παρόμοια στυλ και θεματολογία.
Α, και που 'σαι, αυτή είναι η πρώτη μεγάλη του.
Έξυπνη κωμωδία με τα όλα της που για κανένα λόγο δεν σε απογοητεύει αν δεν είσαι μυγιάγγιχτος.
No comments:
Post a Comment