The Cabin In The Woods

Μετά την post-κωμωδία, τώρα ένα post-horror έτσι για το καλό. Μου φαίνεται έχω αρχίσει να διακρίνω ένα μοτίβο αυτοσαρκασμού για το 2012.

Στο Cabin In The Woods, λοιπόν, μια μυστική υπηρεσία αποφάσισε, για να αποτραπεί ένα ευρύτερο κακό (aka η καταστροφή του πλανήτη), να θυσιάσει σε κάτι αρχαίες δυνάμεις μια παρέα εφήβων που φυσικά ιδέα δεν έχουν περί αυτού. Απλώς νομίζουν ότι θα περάσουν ένα ήρεμο weekend στο νεοαποκτηθέν σπίτι του ξαδέρφου ενός από την παρέα. Αμ, δε.

Η εν λόγω πρωταγωνιστική παρέα, στο πλαίσιο του αυτοσαρκασμού ειδικά, μοιάζει με την παρέα από το Scooby-Doo χωρίς τον Scooby. Υπάρχουν όλοι οι απαραίτητοι χαρακτήρες-στερεότυπα για ένα θρίλερ και μάλιστα παρουσιάζονται με χιούμορ. Γενικά, το χιούμορ είναι το σημείο κλειδί της καμπίνας σε σημείο που γίνεται ανεκτή και σε τύπους σαν και μένα που δεν βλέπουν θρίλερ, μηδενίζοντας όλα τα πιθανά κλισέ του είδους.

Ευτυχώς δηλαδή, γιατί το horror κομμάτι με άφησε παγερά αδιάφορο. Πίδακες αίματος να πετάγονται από παντού, τα ξεκωλάκια να ουρλιάζουν και εγώ αμέριμνος να τρώω το pop corn μου. Δεν ξέρω τι φταίει αλλά ποτέ δεν κατάφερα να νιώσω αυτή την ένταση σε ταινίες τρόμου, αλλά φαντάζομαι ότι αν τις γουστάρεις παίζει και να αξίζει αρκετά η ταινία.

Το τελικό αποτέλεσμα δεν με τρέλανε κιόλας αλλά μπορείς να πεις και ότι "έχασα" το μισό έργο λόγω της horror ιδιότητας του. Ο Drew Goddard πάντως το πάλεψε και κατάφερε να κάνει μια ταινία και αυτούς που δεν βλέπουν θρίλερ. Αυτοί τουλάχιστον θα γελάσουν, οπότε ok κάτι γίνεται.

Ενδιαφέρον trivia: Παραγωγή εδώ έχει κάνει ο Joss Whedon (αυτός που έκανε το Avengers ρε), τον οποίο ο Goddard γνώρισε όταν έγραφε επισόδεια για την Buffy.