Wasted Youth

Ας πούμε ότι στηρίζω ελληνικό κινηματογράφο.Φαινόταν και καλούτσικο στο trailer και παρά τις αντιρρήσεις διαφόρων πήγα.Και τι κατάλαβα?

Ήδη από την αρχή της ταινίας φαίνεται ότι ακολουθεί η μία την άλλη φαντασμαγορική κενολογία.Αέρας η ιστορία του μίζερου μπάτσου και της εξίσου μίζερης οικογένειας του και εκείνη του ανεγκέφαλου 16χρόνου skater και της εξίσου ανεγκέφαλης παρέας του , ιστορίες που οι πορείες τους συγκλίνουν  σε ένα καταστροφικό για την ταινία, και την αίσθηση που μου άφησε, τέλος.

Γενικά ψιλομέτριοι διάλογοι,ως επί το πλείστον αδιάφοροι και σε σημεία κακογραμμένοι( ο διάλογος Χάρη- πατέρα ας πούμε θυμίζει κακή μεταγλώττιση από αγγλική σαπουνόπερα).Στα ίδια κυμαίνονται και οι χαρακτήρες.Μονοδιάστατοι μετακινούνται από σκηνή σε σκηνή σα χάρτινες μαριονέτες με μερικές υπεραπλουστευτικές αναλύσεις για την ελληνική κοινωνία.

Όπως και να 'χει δεν σε ενοχλούν τόσο αυτά(στο κάτω κάτω η προηγούμενη ταινία του σκηνοθέτη ήταν το Bank Bang!,τι περίμενες?), κυρίως επειδή το κινηματογραφικό κομμάτι του Wasted Youth είναι αρκετά προσεγμένο.Πραγματικά παίζουν όμορφα στημένα πλάνα σε όλη σχεδόν την ταινία αισθητικώς άρτια και δουλεμένα.Ειλικρινά είχα ξεχάσει οποιοδήποτε ελλάτωμα υπήρχε αποκλειστικά και μόνο λόγω των πλάνων.

Και μετά έρχεται μετά το τέλος.Το απαράδεκτο τέλος που τα καταστρέφει όλα.Εκτονώνει το κλίμα που επιμελώς καλλιεργεί κατα τη διάρκεια της ταινίας σε μια λαϊκιστική έκρηξη που δεν την συναντάς ούτε στη μεταμεσονύκτια ζώνη του τηλεάστυ,θυμίζοντας σου παράλληλα - αυτή τη φορά πιο έντονα- όλη την βαρεμάρα της προηγούμενης μιάμισης ώρας μαζί με όλα της τα κουσούρια.

Αργύρης Παπαδημιτρόπουλος ποτέ ξανά- Jan Vogel (διευθυντής φωτογραφίας) αξίζει να τον παρακολουθείς.Στο σύνολο κρατάς ότι πρόκειται για μια μέτρια ταινία για φεστιβάλ το οποίο μπορείς να ερμηνεύσεις και ως ταινία που δεν πας να την δεις στο σινεμά πληρώνοντας κανονικό εισητήριο.