Άντε να τελειώνουμε με την λίστα μου από τις φετινές "νύχτες", Φλεβάρης μπήκε σκέφτηκα και έβαλα την Marketa. Ιδέα δεν είχα τι με περίμενε.
Το σενάριο είναι από τα πιο δύσκολα να παρακολουθήσεις αλλά ας πούμε ότι αυτά που συμβαίνουν είναι πάνω κάτω τα εξής. Στην μεσαιωνική Τσεχία ,τότε που ακόμα έπαιζε ο παλιός παγανισμός και ο χριστιανισμός ήταν ανερχόμενη θρησκεία, ένα χειμώνα δυό κλέφτες απαγάγουν τον γιό ενός γερμανού ευγενή, ο οποίος καταφέρνει να τους ξεφύγει και να τα μηνύσει όλα στον τοπικό άρχοντα. Ο πατέρας των κλεφτών, επίσης τσιφλικάς, μόλις του πάνε το γερμανάκι αρχίζει και τους βρίζει αλλά σύντομα μαζεύει τα λογικά του και στέλνει τον πιο σοβαρό γιό του να ψήσει τον γείτονα Lazar να συμμαχήσει μαζί του ενάντια στην οργή του βασιλιά. Ο Lazar δεν ψήνεται πολύ και για αυτό του αρπάζουν την ενάρετη κόρη του, Marketa, που την είχε τάξει στο τοπικό μοναστήρι. Μετά τρέχουν να ξεφύγουν από τους βασιλικούς διώκτες τους, πέφτουν και κάτι μάχες, και παίζουν και κάτι λύκοι που τρέχουν πάνω σε ατελείωτα χιόνια. Αυτά. Πάνω κάτω.
Μπερδεύτηκες? Και εγώ. Δεν είμαι σίγουρος ότι ,από ένα σημείο και έπειτα που πλήθυναν οι χαρακτήρες, μπορούσα να τους ξεχωρίσω όλους, αν και νομίζω αυτό ήταν και το νόημα. Παρόμοιοι χαρακτήρες και εξαιρετικά ελλειπτική αφήγηση μετακινούμενοι σε ένα πάλλευκο, λόγω χιονιού, σκηνικό. Μέσα σε όλο αυτό το πανηγύρι ξεχωρίζει μόνο η ομώνυμη φιγούρα γύρω από την οποία έτσι και αλλιώς στήνεται το παιχνίδι.
Ακόμα σου φαίνεται υπερβολικά χαοτική για να βάλεις τον κώλο σου κάτω για 3 ώρες παρα 20 λεπτά? Να τι θα σε κρατήσει. Η ατμόσφαιρα. Όπως σου είπα, μιλάμε για μεσαιωνική Τσεχία και χειμώνα. Μπορεί η Lazarova να τα πετυχαίνει και τα δύο καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη ταινία. Αποκαλύπτεται ένας μεσαίωνας με ανθρώπους βρώμικους με ιδιαίτερο αξιακό σύστημα διάσπαρτους στο χιονισμένο τοπίο της Τσεχίας να παλεύουν μεταξύ τους και με την φύση. Βάλε και την μάχη των θρησκειών και πάνω κάτω το έχεις. Σκέψου ένα συνδυασμό Andrei Rublev και Game of Thrones.
Ειλικρινά αν έκρινα αποκλειστικά την αισθητική αυτό εδώ το ταινιάκι θα έμπαινε αυτόματα στο top 5(για να μην πω top 3 και γίνω υπερβολικός). Μόνο λίγο η μουσική μου τη χάλασε. Καλοί οι ατμοσφαιρικοί ψαλμοί στα λατινικά αλλά κάπου στο δίωρο άρχισαν να μου την βαράνε, όχι πολύ αλλά αρκετά για να το παρατηρήσω.
Στην προτείνω ανεπιφύλακτα και το ίδιο έκανε και η ένωση τσέχων κριτικών το 1998, όταν την ανακήρυξε καλύτερη τσέχικη ταινία όλων των εποχών. Όχι ότι αυτό λέει κάτι βέβαια, σκέψου τα δικά μας κρατικά βραβεία ας πούμε.
No comments:
Post a Comment