Moneyball

Για να πω την αλήθεια όταν ήμουν στην Αθήνα και παιζόταν το Moneyball το σνόμπαρα και προτίμησα να πάω να δω το Sherlock Holmes, ας πούμε. Μετά όμως την υποψηφιότητα για 7 ολάκερα Oscars (συμπεριλαμβανομένου και αυτού της καλύτερης ταινίας), ε, δεν γινόταν να το αφήσω έτσι.

Έχουμε και λέμε λοιπόν. Σε αυτό το true story παραμυθάκι ο Brad Pitt στον ρόλο του γενικού διευθυντή των Oakland Athletics(ομάδα baseball είναι) θα αναλάβει να τους ξεβαλτώσει σε μια πολύ δύσκολη χρονιά που τους φεύγουν οι δυνατοί τους παίκτες και από φράγκα δεν. Πετυχαίνει σε κάποια φάση και τον Jonah Hill που μας παίζει τον απόφοιτο του Yale που φέρνει καινούριο αέρα στον τρόπο που διαβάζονται τα στατιστικά των παιχτών και κάνουν μια ομαδούλα από παίχτες που όλοι οι υπόλοιποι τους έχουν κλασμένους και τσουπ success story.

Κάτι τέτοια με εκνευρίζουν. Αυτές οι σαχλές ιστορίες τύπου φιλοσοφία Coelho, πίστεψε πολύ στην πάρτη σου και το σύμπαν θα σου στήσει πανηγύρι, με στέλνουν κατευθείαν σε κάποιο κουβά να ξεράσω. Ειδικά, όταν παρουσιάζονται με την προδιαγεγραμμένη συνταγή αμερικάνικης ευτυχίας "όλα πάνε σκατα - εφεύρεση "μαγικού φίλτρου" - όλα πάνε τέλεια - για στάσου πάει να γίνει μαλακία - ωχ ευτυχώς όχι το φίλτρο έπιασε". Βάλε και κανά pop corn μέσα στο πακέτο και φεύγεις από την αίθουσα με το ηθικό σου αναπτερωμένο. Άσε που πετάξανε και τον Philip Seymour Hoffman σε β' ρολάκι λες και πρόκειται για ηθοποιό μπας κλας που απλά τραβά κόσμο το όνομα του στην αφίσα.

Υπήρχαν όμως δυό πράγματα που τα βρήκα αρκετά ενδιαφέροντα. Αφενός το μοντάζ έμπλεκε όμορφα παλιό και καινούριο, την προσωπική ιστορία του Billy Beane που απέτυχε ως παίκτης του baseball (εύηχο το όνομα του πρωταγωνιστή για να το θυμάσαι) με το δράμα της ομάδας.Αφετέρου τον Jonah Hill. Μπορώ να πω ότι η προσπάθεια που κάνει να ξαναπλασάρει τον εαυτό του ως κανονικό ηθοποιό είναι αξιόλογη, αν και θέλει ακόμα λίγη δουλίτσα για να αφήσει πίσω του το Superbad.

Εν τω μεταξύ ήθελα να γράψω και κάτι για τις στοχεύμενες προτιμήσεις της Ακαδημίας προς τις έντονα αμερικάνικες ταινίες αλλά στερείται νοήματος οπότε λέω να το αφήσω. Σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω ότι ανήκει στις 9 καλύτερες ταινίες του 2011 πάντως.

Είσαι στις μαύρες σου τελευταία και ψάχνεις κάτι να σου τονώσει το ηθικό όπως μόνο μια καλή νεράιδα ξέρει να κάνει? Μην ψάχνεις παρακάτω δες το Moneyball ή και όχι. Αν ψάχνεις κάτι με baseball που δεν θα σε κάνει να βλαστημάς που έχασες την ώρα σου δες καλύτερα αυτό.