Νέα ρεύματα δεν παίζαν όμως μόνο στην Γαλλία. Λίγο πιο δεξιά και πάνω στο χάρτη (αν δεν με απατούν οι γεωγραφικές μου γνώσεις), στην Πράγα, το τσεχοσλοβάκικο νέο ρεύμα έκανε σινεμά στην FAMU. Το Closely Watched Trains(αγγλιστί) ας πούμε βγήκε από εκεί.
Χωρίς να έχω διαβάσει ο αστοιχείωτος το μυθιστόρημα του Steinbeck είπα να δω την κινηματογραφική μεταφορά του Elia Kazan και χωρίς πολλές περιστροφές χτύπησα δυο φορές το αριστερό πλήκτρο του ποντικιού μου (έχω ένα wireless, το trackpad με κουράζει λιγάκι).
Έψαχνα που λες τις προάλλες να βάλω να δω κάτι τις χαβαλετζίδικο. Το κοντινότερο που κατάφερα να βρω στο δίσκο μου και να μην το είχα ξαναδεί ήταν το Freeway. Πάμε πάλι πίσω στα 90΄s λοιπόν.
Μιας και βρίσκομαι σε άλλη μια φάση αυτοεξορίας στο μέρος όπου ο μοναδικός σινεμάς ανανεώνεται με το σταγονόμετρο, θα συνεχίσω με άλλη μια από τις ταινίες που βλέπω μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μου.
Μια δυνητική διάκριση των καλοκαιρινών blockbusters θα μπορούσε να γίνει μεταξύ αυτών που σε ανακουφίζουν όταν έχεις ξεμείνει καλοκαιριάτικα στην πόλη και των άλλων που σου υπενθυμίζουν ότι έχεις αργήσει να μπεις σε ένα καράβι. Όταν βγήκα από το Snow White and the Huntsman ήξερα ότι έπρεπε να βρισκόμουν προ πολλού σε κάποια παραλία.
Μην νομίζεις ότι απλά διάλεξα το Snake of June, για να ανοίξει τον μήνα απλά και μόνο επειδή έχει τον Ιούνιο στον τίτλο. Όχι δα, δεν είμαι και κανας τυχαίος.