Freeway

Έψαχνα που λες τις προάλλες να βάλω να δω κάτι τις χαβαλετζίδικο. Το κοντινότερο που κατάφερα να βρω στο δίσκο μου και να μην το είχα ξαναδεί ήταν το Freeway. Πάμε πάλι πίσω στα 90΄s λοιπόν.

Από τους τίτλους αρχής καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για κάποια μοντέρνα εκδοχή της κοκκινοσκουφίτσας ή τουλάχιστον μια μοντέρνα ερμηνεία της. Η Vanessa, αγράμματο teen white trash, αποφασίζει να πάει να βρει την γιαγιά της, για να αποφύγει τις κοινωνικές υπηρεσίες που θα την περιμάζευαν μετά την σύλληψη της crack whore μάνας της και του πρεζάκια με αναστολή γκόμενου της. Παίρνει λοιπόν το καλαθάκι της, δένει με χειροπέδες την κοινωνική λειτουργό σε ένα κρεβάτι και ξεκινά.

Ok πιστεύω έχεις μπει μέχρι εδώ στο νόημα του έργου, οπότε δεν πάμε σε παρακάτω λεπτομέρειες. Ας πούμε ότι παίζει πολύ την εξερεύνηση της σκοτεινής-σεξουαλικής πλευράς του παραμυθιού.

Όχι όμως προσπαθώντας βλακωδώς να μεταμορφώσει την Κοκκινοσκουφίτσα σε θρίλερ. Το Freeway έχει χιούμορ και δεν το κρύβει. Σε κάποιες στιγμές έπιανε και επίπεδα αντίστοιχα με το Hobo with A Shotgun (χωρίς τόσο ξεκοίλιασμα, αν έχεις ευαίσθητο στομάχι μην ανησυχείς) με το σουρεαλιστικό τρίπτυχο παραμύθι-white trash- παιδοφιλία (ουπς spoiler).

Άλλες φορές πάλι νόμιζα ότι παρακολουθούσα την μυστική καριέρα του Δαλιανίδη στην Αμερική, όταν αποφάσισε να μεταλαμπαδεύσει την κινηματογραφική κουλτούρα των ελληνικών μιούζικαλ. Όχι τόσο τα αδέξια χορευτικά πατιναρίσματα, όσο τις περιττές ηθικολογίες σε ανούσιο φόντο.

Πάντως βρήκα και άλλο λόγο να συμπαθήσω την ταινία. Η Reese Witherspoon (και η μύτη της) αξίζουν πιθανότατα το βραβείο καλύτερου ανήλικου white trash σε ταινία. Παίζει καλύτερα από οπουδήποτε αλλού την έχω πετύχει, παίρνει το σενάριο πάνω της και σε μεγάλο βαθμό το χιούμορ. Για όσο γέλιο δεν ευθύνεται η Ms Μύτη θα πρέπει να το καταλογίσω στον βγαλμένο από τα 80’s συμπρωταγωνιστή της Kiefer Sutherland, τον κακό Λύκο του παραμυθιού.

Το Freeway ακροβατεί επικίνδυνα μεταξύ μεγαλοφυούς σύλληψης και μεταμεσονύκτιας προβολής σε κανάλι τοπικής εμβέλειας αλλά αν θες τη γνώμη μου (αν δεν τη θες γιατί μπήκες στον κόπο να φτάσεις μέχρι εδώ?) κοίτα το.