Πάμε άλλο ένα τσεχοσλοβάκικο, τώρα που είναι η φάση μου. Η Valerie και η βδομάδα των θαυμάτων της αυτή την φορά.
Αν υποθέσουμε ότι το έργο έχει κανονική πλοκή αυτή θα πηγαίνε μάλλον κάπως έτσι. Η μικρή Valerie μένει σε ένα χωριό με τη γιαγιά της, μια μέρα της έρχεται περίοδος και ξαφνικά η ζωή της μεταμορφώνεται σε διεστραμένο παραμύθι και ζει μια εβδομάδα των θαυμάτων συντροφιά του Orlik περαστικού μουσικού,ηθοποιού,τροβαδούρου και καλλιτέχνη εν γένει.
Μπορείς να το κρατήσεις σαν ζοφερή ιστορία ενηλικίωσης μεταξύ Κοκκινοσκουφίτσας και Ωραίας Κοιμωμένης με ολίγον από μυθολογία για βρυκόλακες αν θέλεις. Αν δεν σου κάνει αυτό μπορείς να δεις μια από τις πιο επίκαιρες πολιτικές μεταφορές (αυτοί οι τσέχοι είχαν κάτι με την πολιτική σίγουρα).
Πάρτο όπως θες αλλά τα πλάνα θα παραμείνουν σε κάθε περίπτωση τα ίδια. Και είναι απίστευτα. Εντελώς καμένα (ok, ίσως όχι τόσο) και με διάθεση παραμυθιού έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα μοτίβα της ιστορίας που περιλαμβάνουν ενδεικτικά τα βαμπίρ, όπως σου είπα και πριν, και παιδόφιλους παπάδες.
Την κατάσταση μάλλον στρώνουν τα επαναλαμβανόμενα ηρεμιστικά μουσικά μοτίβα. Στρογγυλεύουν κάπως την αγριάδα και σε βάζουν πάλι σε κλίμα σιντερέλας.
Νομίζω μου φαίνεται πραγματικό κατόρθωμα το πως κατάφερε να τελειώσει την ταινία η 13χρονη τότε πρωταγωνίστρια(άνετα μοιάζει για 15). Μπορεί να ήταν μικρή τότε αλλά με κάποιο μαγικό τρόπο μοιάζει με κανονική ηθοποιό και όχι με τον νυν πρεζάκια από το μόνος στο σπίτι,που έπρεπε να μεγαλώσει λιγάκι για να φανεί τι αξίζει. Το αστείο είναι ότι όλη η ταινία έχει βγει από τις αχαρτογράφητες ψυχεδελικές περιοχές του μυαλού του Jaromil Jires αλλά η πρωταγώνιστρια τουλάχιστον επιμένει στο ρεαλισμό, ως προς την ηλικία.
Χτύπα κανα δυο παραισθησιογόνα και βάλτο.
No comments:
Post a Comment