Slacker (1991)

- And remember: the passion for destruction is also a creative passion.

"Καφές και τσιγάρα" σε ένα πιο indie πλαίσιο.Αρχές 90's στο Austin μια σειρά από ανθρώπους που αρνούνται.Γενικώς αρνούνται.Και σκέφτονται.Χωρίς σενάριο η κάμερα απλώς ακολουθεί τυχαίους ανθρώπους , νεαρούς κατα κύριο λόγο , οι οποίοι αποτελούν , ο καθένας με τον τρόπο του απόκληροι και ίσως ένα είδος απειλής της "κανονικής" κοινωνίας.Ένας νεαρός που κατεβαίνει από ένα λεωφορείο(τον παίζει ο ίδιος ο Linklater) , ένας τύπος που φτιάχνει θεωρίες συνομωσίας για την δολοφονία του JFK , ένας παλιός αναρχικός που πιάνει ένα διαρρήκτη στα πράσα.Αυτοί είναι κάποιοι από τους ήρωες της ταινίας.Η ταινία ουσιαστικά αποτελείται από διαδοχικούς διαλόγους όπως και επόμενη ταινία του Linklater και μεθεπόμενη.Πάρε και άλλη μία.Οι διάλογοι κάποιοι σημαντικοί κάποιοι, αδιάφοροι σκιαγραφούν τους slackers και την άρνηση ενός συμβατικού τρόπου ζωής.

Δεν υπάρχει πρωταγωνιστής.Η κάμερα αφιερώνει μερικά λεπτά διαλόγου στον καθένα και μετά μπαμ! πάει στον επόμενο χαρακτήρα.Αυτό δυσχαίρανε την παρακολούθηση της ταινίας, τουλάχιστον για εμένα , γιατί μέχρι να χωνέψω τον προηγούμενο διάλογο, ξεκινούσε καινούριος.Σε κάποια σημεία οι slackers έχαναν κιόλας την προσοχή μου γιατί ...ok...δεν ήταν και όλοι οι διάλογοι αυτό που θα έλεγε κανείς ενδιαφέροντες.Ίσως να έφταιγε που είναι του 91' και δεν κατάφερα να βρω μια καλή έκδοση της.Ο σχετικά κακός ήχος και η μέτρια εικόνα δεν βοήθησαν πάντως σίγουρα.

Άλλο ένα εμπόδιο που πρέπει να ξεπεράσεις αν θες να δεις αναπόσπαστα την ταινία είναι η ναϊντίλα/εϊτίλα της.Μιλάμε για αρχές 90's οπότε παίζουν κάποιες πολύ hardcore καταστάσεις που θα κάνουν τα μάτια σου να πονέσουν.Δεν πειράζει όμως το αποτέλεσμα αξίζει και θα ανταμοιφθείς εάν τα καταφέρεις και αντέξεις.

Για να μην λέω και πολλά εδώ πέρα έχουμε να κάνουμε με ταινία βραβευμένη από το Sundance όταν ο αμερικάνικος indie σινεμάς ήταν ακόμα στα σπάργανα.Και αν δεν σου φτάνει αυτό η ταινία τούτη δω ενέπνευσε τον Kevin Smith και έκανε το Clerks.Τέλος.