space oddity

Μπορεί η αναμέτρηση του διαστήματος να πέρασε για τα καλά, στον Άρη να μην ζουν ούτε αμοιβάδες και οι μεγαλοκαπιτάλες να κάνουν ένα γύρο την γή, αλλά τα ταξίδια σε άλλους πλανήτες παραμένουν τόσο προβληματικά, ώστε να διατηρούν την μυθοπλασία γύρω από αυτά ακαταπαυστά παραγωγική. Πως λοιπόν να μην γυριστούν τόσες ταινίες για διαστημάνθρωπους και μακρινές πολιτείες;

Μια από αυτές είναι και το Kin-dza-dza ( Кин-дза-дза! με ρώσικη εσάνς ). Δύο μοσχοβίτες, μέχρι πρότινος άγνωστοι, έρχονται αντιμέτωποι με ελαφρά ντυμένο, μάλλον άστεγο, ίσως επαίτη, σίγουρα ταλαιπωρημένο, εξωγήινο. Όταν αρχίζει να τους λέει τα δικά του, παρασυρμένοι από έπαρση και αλαζονία, και έχοντας κατα νου την μεγάλη για την ΕΣΣΔ μάστιγα του αλκοολισμού, πειράζουν τα μαραφέτια του, πριν τον βοηθήσουν, και καταλήγουν στον ομώνυμο(της ταινίας) γαλαξία.

[caption id="attachment_372" align="aligncenter" width="300" caption="Λίγη ζέστη δεν φάνηκε άσσχημη αρχικά..."][/caption]

Μετά την αρχική δυσάρεστη περίοδο προσαρμογής, αναγκάζονται να παραδεχτούν τα αυτονόητα, ότι δηλαδή τους χωρίζουν έτη φώτος από τον, έστω παγερό στην Μόσχα, ήλιο. Να μην τα πολυλογούμε, θα τους πάρει κανά δύωρο να γυρίσουν πίσω. Στο περιβάλλον που βρέθηκαν όμως, έχουν να αντιμέτωπισουν και τελείως διαφορετικές κοινωνικές σχέσεις και οικονομικές δομές. Για να μεταφέρω κάπως το κλίμα της ταινίας θα κάνω κάποιες μικρές αναφορές.

Πρώτα απ'όλα ο άνθρωπος. Οι "άνθρωποι" που κατοικούν στον Pluke λοιπόν, έχουν σαφώς εξελιχθεί πολύ περισσότερο από τους γήινους. Κατ'αρχάς διαθέτουν τηλεπαθήτικες ικανότητες, εννοώντας διαβάζουν την σκέψη των άλλων. Έτσι χρησιμοποιούν ένα λεξιλόγιο μόλις 15 λέξεων, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών όρων και του "Koo"- λέξη μπαλαντέρ που  χρησιμοποιήται για να εκφράζει λεκτικά οτιδήποτε δεν εκφράζεται μέσω άλλης  συγκεκριμένης λέξης.Άμα τους αναγκάσουν οι περιστάσεις,ρίχνουν και ένα "kyu" για μπινελίκι.



Σε επίπεδο οργάνωσης κοινωνίας, τα πράγματα είναι, αντίθετα, αρκετά πίσω. Οι κοινωνικές διαφορές οξύτατες σε ένα πλανήτη έρημο, με όλους τους ωκεανούς να έχουν γίνει βενζίνη (προηγμένες τεχνολογίες βλέπετε). Η έντονα ταξική κοινωνία του Pluke χωρίζεται στους ισχυρούς και τους φτωχούς, με τις διαφορές να γίνονται αντιληπτές από μενταγιόν, χρωματιστά παντελόνια και διάφορα αντίστοιχα. Ο αρχηγός του πλανήτη είναι ο PG, φαινομενικά πανίσχυρος και εκφοβιστικός, πρακτικά άφαντος και όχι τόσο κοντά στον μύθο του...



Σαν γενικό σχόλιο, η  ταινία πετυχαίνει να σατυρίσει εύστοχα την κοινωνική οργάνωση, τις οικονομικές σχέσεις, την απληστία των ανθρώπων και την ρόπη τους στην επιβολή, τον περιορισμό και την εκμετάλλευση, σε ένα όχι και τόσο ανοιχτό σοβιετικό καθεστώς. Ταυτόχρονα διατηρεί ένα χιουμοριστικό ύφος, που σπάνια συνδυάζεται επιτυχώς με ένα τέτοιο θέμα.