Thor

Παρότι θα μπορούσε ίσως κανείς να πει ότι το Thor βρίσκεται σε ελάχιστα καλύτερη θέση από το Fast 5 στην κινηματογραφική βδομάδα που διανύουμε,οφείλω να ομολογήσω ότι πήγα να το δω με περίσιο ενθουσιασμό και σίγουρα όχι με "αρκετή" ντροπή,δεδομένου ότι έχω αφήσει καιρό πίσω μου τα 12 που ο μέσος έλληνας θεατής θεωρεί ως τελευταία αποδεκτή ηλικία για να δει κανείς το Thor.Γονείς εξαιρούνται φυσικά.

Η αλήθεια είναι βέβαια ότι η σχέση ενθουσιασμού-ντροπής αντιστράφηκε στο πρώτο τέταρτο της ταινίας.Δεν έχω ιδιαίτερη σχέση με το comic αλλά η όλη φάση των κακομαθημένων γιών που αναζητούν την πατρική αναγνώριση και κάνουν ό,τι μαλακία τους κατέβει στο κεφάλι παρέα με τους κολλητούς τους που μοιάζουν επικίνδυνα στη συντροφιά του δαχτυλιδιού μου φάνηκε σχεδόν εμετική.Μετά από μια γερή μαλακία όμως o Thor εξορίζεται στη γη για να βάλει μυαλό.

Ουσιαστικά τότε ξεκινά η ταινία.Οι σεναριογράφοι αξιοποιούν στο έπακρο τις δυνατότητες που προσφέρει η ουρανοκατέβατη άφιξη νορβηγικού θεού στην γη παίζοντας έξυπνα με τις διαφορετικές σημειολογίες και δημιουργώντας ,αναπόφευκτα, αρκετά καλά αστεία από εκεί.Άσε που οι μέχρι τότε χαρακτήρες-αποκόμματα εφημερίδας βελτιώνονται απότομα.Χαλάει βέβαια λίγο προς το τέλος πάλι αλλά δεν πειράζει γιατί μέχρι τότε έχει προσφέρει show.

Αν και οι χορογραφίες της μάχης είναι μάλλον αμήχανες, το πρόβλημα αναπληρώνουν οι ώρες που οι πρωταγωνιστές περάσαν μπροστά στο πράσινο πανί αλλά και τα CGIs της ταινίας που φτιάχνουν αρκετά όμορφα εφέ και συνταιριάζουν τέλεια το πνεύμα του μεσαιωνικού με την space opera,με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον destroyer.

Μπορεί το Thor να έχει αρκετά προβλήματα συνολικά ως ταινία αλλά στο είδος των ταινιών-μεταφορών της Marvel ανήκει στις αρκετά καλές γιατί κατάφερε να με πείσει ότι "βλέπω" comic.Αυτό εμένα μου αρκεί για να μην κλαίω τα λεφτά μου.Αν σου αρκεί και εσένα δεν νομίζω να το μετανιώσεις.