Το αφιέρωμα στον Truffaut και τον γαλλικό σινεμά καλά κρατεί εδώ στον ισπανικό νότο.Τις προάλλες ας πούμε μας έδειξαν ετούτο δω·ωραία η αφίσα δεν μπορείς να πεις?Και η ταινία καλή ήταν.
Φυσικά,όλα based on a true story.Κάτι χωρικοί το 1798 ανακαλύπτουν σε ένα δάσος ένα παιδάκι στο δάσος,σε εντελώς άγρια κατάσταση,χωρίς καμία επαφή με τον "πολιτισμένο" κόσμο.Αρχικά το πάνε στο Παρίσι σε ένα ίδρυμα για καθυστερημένα,όπου γίνεται κάτι σαν τον Elephant Man των Παρισίων, ευτυχώς όμως ο καλός γιατρός Itard (τον παίζει ο ίδιος ο Truffaut) αποφασίζει να επωμιστεί το βάρος του εξανθρωπισμού του νεαρού αγριμιού(κάπου μεταξύ 10 και 12 ετών).
Έτσι λοιπόν, με άριστο κινηματογραφικό τρόπο ο François παίζει με το δίπολο φύση-κοινωνία και τις διάφορες επιπλοκές που μπορεί να έχει ο "εξανθρωπισμός" του παιδιού που βρίσκεται σε μια εντελώς φυσική κατάσταση.Η πρόοδος του "άγριου παιδιού" δεν δηλώνεται ρητά μέχρι πολύ αργά αλλά γίνεται ιδιαιτέρως αντιληπτή από τις λεπτομέρειες που ενσωματώνονται προοδευτικά στα πλάνα.Μια σταδιακά πιο ορθή στάση του σώματος,ένα πιο ίσιο περπάτημα ή ακόμα και οι κάλτσες που εμφανίζονται στα πόδια του παιδιού μετά από το μισό φίλμ είναι κάποια από τα παραδείγματα της μαεστρίας του σκηνοθέτη.
Γενικότερα όμως το enfant δεν έχει κάτι τρομερό να επιδείξει και πραγματικά απορώ γιατί υπάρχει κόσμος στο ίντερνετ που το θεωρεί το ύψιστο δημιούργημα του Truffaut,τη στιγμή που ούτε υποκριτικά ούτε σκηνοθετικά φτάνει στο επίπεδο άλλων ταινίων του ίδιου.Άσε που μάλλον σε παρόμοια θεματολογία μάλλον προτιμώ το Elephant Man.
Δεν σημαίνει ότι δεν αξίζει να το δεις.Παρά το φαινομενικά βαρύ ζήτημα, η ταινία είναι ανάλαφρη σαν φρέσκο και ευωδιαστό μπουκέτο από λουλούδια του αγρού (οκ,ξέχνα ότι το διάβασες αυτό,κράτα ότι δεν θα βαρεθείς) και σε κάθε περίπτωση αρκετά ενδιαφέρουσα για να περάσεις ένα απογευματάκι/δείλι με δαύτη.
No comments:
Post a Comment