
Την προηγούμενη βδομάδα βρέθηκα πάλι στην (αγαπημένη πλέον) Μαδρίτη για ένα φεστιβάλ (μουσικό,αν ήταν σινεμάς δεν θα σε άφηνα έτσι) και Ω! τι σύμπτωση ,την βδομάδα αυτή βγήκε και η ταινία αυτή που παρακολούθουσα την πορεία της από όταν πέτυχα σε κάποιο site το trailer και είχα ξενερώσει άπειρα όταν έμαθα ότι προβλήθηκε στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.Στην ισπανική πρωτεύουσα όμως σε γενικές γραμμές είμαι αρκετά τυχερός και να τι συμβαίνει.
Αρχικά νόμιζα ότι είναι άλλη μια ταινία για την RAF ,όπως το προπέρσινο Baader Meinhof Komplex ,όμως τελικά επικεντρώνεται σε άλλα σημεία, όχι και τόσο ιστορικά.Διηγείται ουσιαστικά την ζωή του Bernward Vesper και της Gudrun Ensslin και την αγωνιστική πορεία τους (αλληλένδετη με την προσωπική τους ζωή) πριν και κατά την διάρκεια της δράσης της RAF (τουλάχιστον της πρώτης γενιάς της).Πιο πολύ δηλαδή ενδιαφέρει το προσωπικό δράμα και η επαναστατική ψυχολογία παρά τα ιστορικά γεγονότα.
Βέβαια η όλη πλοκή καλύπτει χρονικό διάστημα δεκαετιών που τις συνδέει όμορφα με ενδιάμεσα αρχειακά πλάνα,δίνοντας έτσι κάθε φορά το κυρίαρχο πολιτικό και κοινωνικό στίγμα και μπλέκοντας το με την προσωπική ζωή των πρωταγωνιστών,για να μην παραγίνει μελό .Μαύροι πάνθηρες,Βιετνάμ, ο θάνατος του Rudi Dutchke (ιστορικό trivia: ήταν και ο νονός του γιού του πρωταγωνιστικού ζευγαριού),πορείες, ερωτικές απιστίες, ο Andreas Baader.Έτσι και αλλιώς η προηγούμενη ταινία του Andres Veiel ήταν ντοκυμαντέρ οπότε λογικό να κρατήσει κάποια πράγματα, και λειτουργεί μια χαρά έτσι.
Όπως και η ταινία γενικά λειτουργεί μια χαρά σε γενικές γραμμές και κάποιος καλοπροαίρετος θα μπορούσε να πει ότι πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα και καλογυρισμένη προσέγγιση της αντίστασης και της περσόνας του επαναστάτη.Στην τελική αν όχι εμείς ,τότε ποιός ,για να παραφράσω και τον - πιασάρικο- τίτλο.
Από την άλλη κάποιος λιγότερο καλοπροαίρετος θα μπορούσε να ξενερώσει άπειρα με την εμπορευματοποίηση της πολύ καλής γενικά μεταπολεμικής γερμανικής λογοτεχνίας.Δεν λέω, μπορεί οι προθέσεις να ήταν αγαθές, μπορεί όμως και απλώς να στόχευσε ο παραγωγός σε μια φανταχτερή μετατροπή μιας Böllικής ατμόσφαιρας σε μερικά jump cuts με μόνο σκοπό να τα 'κονομίσει από αφελείς μεν πολιτικά ευσυνείδητους δε γερμανούς και ευρωπαίους(στην αμερική μόνο κάτι hipsters τα γουστάρουν αυτά ,επειδή είναι ψαγμένα).Πρωταγωνιστεί και ο August Diehl που μετά την εμφάνιση του στο Inglorious Basterds έχει αποκτήσει μια κάποια λάμψη στο γερμανικό star system, οπότε μάλλον κλίνω προς την λιγότερο καλοπροαίρετη ερμηνεία.
Ενδιαφέρουσα πάντως σε κάθε περίπτωση.
No comments:
Post a Comment