Προσωρινή επιστροφή στους κανονικούς σινεμάδες, η οποία δυστυχώς δεν πέτυχε.
Ο Cronenberg αποφάσισε να ασχοληθεί ξανά με το αγαπημένο του θέμα της ψυχανάλυσης με μια πιο ιστορική προσέγγιση.Πιάνει λοιπόν την σχέση τον Jung και Freud και πώς αυτή συνέβαλε στην εξέλιξη της ψυχανάλυσης όπως την γνωρίζουμε σήμερα.Μιας και είναι μυθοπλασία όμως, το βλέπεις μέσα από ατελείωτες συζητήσεις, ορισμένες από τις οποίες βαρετές, ορισμένες πάλι όχι , μαζί με το απαραίτητο ρομάτζο για να κάνει και τον ανάλογο θόρυβο στο box office.
Ας πούμε λοιπόν ότι και εσένα ,όπως και εμένα, σε ψιλοενδιαφέρει το θέμα και πας στον σινεμά να την δεις.Αυτό που παίρνεις είναι το ψυχανάλυση for dummies σε μια τεχνικά φτωχή εκδοχή.Οι διάλογοι επιφανειακοί μέχρι αηδίας,σαν να παραφράζουν τις εισαγωγικές παραγράφους διαφόρων ψυχαναλυτικών άρθρων στη Wikipedia με μια κάμερα που δεν βοηθάει καθόλου με την επαναλαμβανόμενη κοινοτοπία της.Google search psychoanalysis, άνετα βρίσκεις πιο ενδιαφέροντα πράγματα από αυτά που συζητιούνται στην ταινία.
Το ρομάτζο άψυχο και κρύο και με την εντελώς επίπεδη υποκριτική των πρωταγωνιστών να κερνάει απλόχερα ένα βραδινό υπνάκο μέσα στην αίθουσα(μην ανησυχείς δεν με πήρε ο ύπνος, την είδα από την αρχή μέχρι το τέλος).Παίζει και ο Viggo Mortensen και έκανε τα πράγματα χειρότερα.Τον μισώ μετά που είδα το Hidalgo, αν και μάλλον το φταίξιμο δεν είναι δικό του.
Το ξέρω άργησα να σε προειδοποιήσω αλλά δεν μπορούσα να την βρω πιο πριν και να σε αποθαρρύνω εγκαίρως.Για αυτούς που ακόμα το σκέφτονται και δεν διάβασαν το υπόλοιπο άρθρο, ΜΗΝ ΠΑΣ.
No comments:
Post a Comment