Poulet aux prunes

Υλικά

• 1 ολόκληρο κοτόπουλο


• 500 γρ. κρεμμυδάκια για στιφάδο, καθαρισμένα και κομμένα στη μέση


• 2 σκελίδες σκόρδο τριμμένο


• 200 γρ. ξερά δαμάσκηνα χωρίς κουκούτσι


• 1 φλιτζάνι μαυροδάφνη


• 3 φύλλα δάφνης


• 5-6 κόκκοι μπαχάρι


• 2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη


• 4 κουταλιές της σούπας μπασάλμικο


• 2 ξύλα κανέλας λίγο αλεύρι για να αλευρώσετε τα κομμάτια του κοτόπουλου


• ελαιόλαδο


• αλάτι


• πιπέρι

Προετοιμασία:

Κόψτε το κοτόπουλο σε μερίδες, αλατοπιπερώστε τις και πασπαλίστε τις με αλεύρι. Βάλτε στην κατσαρόλα 4-5 κουταλιές ελαιόλαδο και όταν ζεσταθεί, ρίξτε το σκόρδο και τα κρεμμυδάκια και σοτάρετέ τα για λίγα λεπτά. Βάλτε μετά τα κομμάτια του κοτόπουλου και αφήστε τα για 2-3 λεπτά από κάθε πλευρά για να ροδίσουν. Ρίξτε τη μαυροδάφνη, τη ζάχαρη, το μπαλσάμικο, το μπαχάρι, τα φύλλα δάφνης και την κανέλα. Αφήστε το φαγητό σε δυνατή φωτιά για 7-8 λεπτά και μετά ρίξτε στην κατσαρόλα 2 φλιτζάνια ζεστό νερό ή ζωμό κοτόπουλου, τα δαμάσκηνα ολόκληρα, λίγο αλάτι και βράστε σε χαμηλή φωτιά για μία ώρα. Συμπληρώστε λίγο ζεστό νερό ή ζωμό προς το τέλος του μαγειρέματος, αν δείτε πως το φαγητό στεγνώνει και δεν έχει σάλτσα.



Σίγα μην σε άφηνα έτσι πρωτοχρονιάτικα.Πάρε λοιπόν και μια τελευταία χειμερινή που βαφτίστηκε σε διάφορα έντυπα η καινούρια Amelie.

Ο Nasser-Ali, μέγας βιολιστής της εποχής του (κάπου γύρω στα 50's) που μένει στην ,ως γνωστόν, γαλλόφωνη Τεχεράνη αποφασίζει να βάλει τέλος στη ζωή του, όταν καταστρέφεται το πολύτιμο βιολί του, το οποίο δεν μπορεί να αντικαταστήσει με κανένα άλλο από τα λοιπά του εμπορίου.Ξεκινάει λοιπόν ένας οκταήμερος γολγοθάς μέχρι που τον θάβουν, στον οποίο θα μας διηγηθεί πως έφτασε εκεί που έφτασε και πως εξελίσσονται τα αγαπημένα του πρόσωπα( και μη) μετά τον θάνατο του.

Ξεκαθαρίζω εξ αρχής ότι κακό δεν το λες σε καμία περίπτωση.Δεν μπορώ όμως να πω ότι με ξετρέλανε.Αυτά τα καρτουνίστικα πλάνα και την σουρεαλιστική ατμόσφαιρα συνδυασμένη με μια δόση παραμυθένιας αφέλειας (που ναι μοιάζουν αρκετά στην τεχνοτροπία με το Amelie) με αφήνουν κάπως αδιάφορο και τα βρίσκω πολύ γαλλικά για τα γούστα μου.Περί ορέξεως όμως...

Αρκετά ενδιαφέρουσα βρήκα πάντως το σενάριο και την θεματολογία του.Αν και ξεκάθαρα λίγοτερο αυτοβιογραφικό και πολιτικό από το προηγούμενο Persepolis, το κοτοπουλάκι αγγίζει ακόμα θέματα εξίσου προσωπικά για την Marjane Satrapi.Ανεκπλήρωτοι έρωτες, καταπιεσμένοι από την περσική κοινωνία που οδηγούν στη δημιουργία.Άνετα τα έχει περάσει αυτά η συγγραφέας.

Επίσης στην ταινία τούτη εμφανίζεται και η Chiara Mastroianni(κόρη του Marcello και της Catherine Deneuve), που από μόνη της δηλαδή είναι λόγος να πας να την δεις.Σύζευξη ιταλικής φινέτσας με το γαλλικό στυλ.Στα πλάνα που εμφανίζεται γεμίζει ολόκληρη την οθόνη.Α και να μην ξεχάσω να σου πω ότι μάλλον θα την ξαναδούμε σε επόμενη ταινία της ίδιας σκηνοθέτιδος, γιατί είχε χαρίσει και την φωνή της στο Persepolis που σημαίνει ότι η συνεργασία μάλλον πήγε καλά.

Τέλος πάντων μην σε κουράζω άλλο παραμονή πρωτοχρονιάς τώρα.Δύο ταινίες βγήκαν την Πέμπτη και αυτή είναι η μία, και μια φορά κακή δεν την λες.