Επιστροφή με Chatroom

Σκεφτόμουν από το φεστιβάλ και μετά να  γράφω μόνο για τις ταινίες που έβρισκα καλές.Όμως έτσι το blog θα ανανεωνόταν σπάνια.Οπότε επιστροφή με Chatroom.

Πίστευα ότι το Chatroom είχε προοπτικές πέραν  του θρίλερ της σειράς,αν και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το πίστευα αυτό.Ίσως η συμμετοχή του στο Un Certain Regard στις Κάννες να με έψησε και πράγματι μια άποψη την είχε δεν λέω.Έξυπνη η ιδέα της αναπαράστασης του Internet των 90's(aka ανώνυμα chats,IRC κλπ) με δωματιάκια σε ένα κτήριο που μοιάζει με ξενοδοχείο ημιπαραμονής τα οποία διακοσμεί ο host του κάθε chatroom αλλά η πρωτοτυπία της ταινίας αρχίζει και σταματάει εκεί.

Το σενάριο σχεδόν εκνευριστικά κλισέ(όπως διαπίστωσα εκ των υστέρων ο σκηνοθέτης είναι ο δημιουργός του γιαπωνέζικου Ring που μπορεί να ήταν έξυπνο το 98' αλλά 11 χρόνια μετά μάλλον έχει χαθεί η μαγεία) και η εξέλιξη των χαρακτήρων προβλέψιμη ολοκληρωτικά ήδη από το πρώτο τέταρτο.Συν τοις άλλοις οι διάλογοι δεν βοηθούσαν καθόλου την κατάσταση με ατάκες κακού συναισθηματικού εκβιασμού και εφηβικού ανύπαρκτου υπαρξισμού(λογοπαίγνιο! ;)) να φεύγουν από τα στόματα των πρωταγωνιστών πιο γρήγορα από cheeseburger στα ράφια των Mcdonald's Συντάγματος ξημερώματα Σαββάτου.

Μια από τα ίδια και η επιλόγη των ηθοποιών.Με εξαίρεση τις μέτριες ερμηνείες της Hannah Murray και του Matthew Beard το υπόλοιπο cast είναι τελείως για κλάματα και ειδικά ο πρωταγωνιστής/κεφτές από το Kick-ass.Είμαι αποφασιμένος να μην ξαναδω ταινία τουλάχιστον για τα επόμενα 5 χρόνια που πρωταγωνιστεί αυτός.Τόσο χάλια.Η "ωραία" της ταινίας ήταν απλά ωραία και τίποτα παραπάνω αλλά μάλλον και για αυτό ευγνώμων θα πρέπει να είμαι.

Μακριά και αγαπημένα.Εκτός αν υπάρχει όρεξη για θριλεράκι της σειράς με παρέα ή με διάφορα άλλα "συνοδευτικά".Ποτέ σκέτο.