Αν θέλω να σφυρίξω,σφυράω

Μπορεί να την έχασα στο φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης αλλά την πρόλαβα,έστω και τελευταία στιγμή,στο πέρασμα της από την Αθήνα.Όπως υποπτευόμουν εξαρχής άξιζε τον κόπο.

Ο Florin Serban , στην δεύτερη(απ' ότι φαίνεται) μεγάλου μήκους του,ξηλώνει ολόκληρη την σύγχρονη Ρουμανία  με το οικογενειακό δράμα του πρωταγωνιστή, Silviu,αφήνοντας παράλληλα και εύπεπτο ανθρωπιστικό επιμύθιο.Ο Silviu λοιπόν βρίκσεται σε φυλακές ανηλίκων στη Ρουμανία και λίγες μέρες πριν αποφυλακιστεί έρχεται ο αδερφός του να του ανακοινώσει ότι η μάνα του θέλει να τον πάρει μαζί της στην Ιταλία.Έλα όμως που η μάνα αποδεικνύεται νούμερο και για αυτό ο Silviu κάνει τα πάντα για να αποτρέψει την μετανάστευση του αδερφού του.

Από τις ταινίες που παρακολούθησα στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο του αφιερώματος για το νέο ρουμανικό σινεμά(δεν γράφω για ρουμάνικο nouvelle vague,τέτοιους χαρακτηρισμούς τους θεωρώ τουλάχιστον γελοίους) το Αν θέλω να σφυρίξω,σφυράω,η ημερομηνία προβολής είναι αδιάφορη, το κατατάσσω σίγουρα στις καλύτερες ,αν δεν το βάλω και στην πρώτη θέση.

Ο Serban κάνει τρομερή χρήση της κάμερας δημιουργώντας αντιθέσεις μεταξύ των διαλόγων/της δράσης και των εικόνων και μεταδίδοντας το κατάλληλο feeling Ρουμανίας ακόμα και σε ανθρώπους που βρίσκονται μακριά από την πραγματικότητα της.Ο George Pistereanu αρκετά καλός στον ρόλο του Silviu,καίτοι ο πρώτος του, διευκολύνει τον Serban στο έργο του.Πειστικότατος σαν ανήλικος κατάδικος ,ίσως να το χάνει προς το τέλος λόγω σεναρίου μέχρι όμως να βγουν τα credits επανέρχεται δυναμικός.

Η ουσία είναι ότι ο νέος ρουμανικός σινεμάς είναι γεγονός και το Αν θέλω να σφυρίξω,σφυράω ένα από τα πρώτα διαμαντάκια του.Δυστυχώς πλέον μόνο στο ιντερνέτ για όποιον ενδιαφέρεται.