Τελικά η επιτυχία μιας ταινίας είναι σχεδόν αποκλειστικά θέμα marketing.Αρκεί να είναι μέτρια ή λίγο άνω του μετρίου για να γίνει τρομερή επιτυχία.Το When Did You Last See Your Father δεν έγινε επιτυχία,αν και είναι άνω του μετριού.Αντί αυτού ας πούμε τα κατάφερε το An Education (που είναι πάνω κάτω στην ίδια κατηγορία,μοιάζει και το cast.)Και πραγματικά αναρωτιέμαι γιατί.
Δεν ενδιέφερε η ιστορία της επανάκτισης της σχέσης του γιού με τον ετοιμοθάνατο πατέρα του μέσω flashbacks στη παιδική και εφηβική ηλικία του?Δεν ήταν ίσως αρκετά μελοδραματική αν και είχε τις στιγμές της,χωρίς όμως να το παρακάνει.
Μπορεί να έφταιγε και το τέλος που ουσιαστικά δεν προσφέρει κάθαρση.Δεν έρχεται ουσιαστική λύση μένεις με την αίσθηση του ανολοκλήρωτου.
Πάντως σίγουρα δεν είχε να κάνει με την ηθοποιία.Όλοι οι κύριοι χαρακτήρες αλλά και οι περιρέουσες γλάστρες παίζουν πολύ καλά τους ρόλους τους.Ο Colin Firth μάλιστα ίσως και να παίζει καλύτερα απ’ ότι στο King’s Speech που τους άφησε όλους άφωνους και του έδωσε και βραβείο στα φετινά BAFTA.Το ίδιο καλός αν όχι και καλύτερος από τον Firth ο Matthew Beard στα εφηβικά flashbacks της ταινίας.
Εύκολα μπορούσε να πλασαριστεί και η σκηνοθεσία.Έντονα χρώματα ,αυτάρεσκα πλάνα(ειδικά στα flashbacks) που δίναν την αίσθηση της ωραιοποιημένης ανάμνησης.Γιατί όχι?
Δεν έχω ίδεα.Η ταινία μπορεί να μην είναι το χαμένο διαμάντι των 00’s (του 2007 είναι) αλλά πραγματικά σε σύγκριση με άλλες ταινίες που γίναν επιτυχίες,εμπορικά μιλώντας, - δύο από αυτές πιο πάνω- το When Did You Last See Your Father κερδίζει.
No comments:
Post a Comment