The American

-You think you're as cool as the Clooney ,honey,give me a break

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά.Δεν είναι αυτό που (ίσως) περίμενες.Ούτε ο επόμενος James Bond, ούτε σχετικό με το Bourne trilogy ούτε γενικότερα αμερικάνικη ταινία δράσης με πίου πίου και πολλούς κακούς να ξαπλώνονται μπροστά στο green screen σωρηδόν.Μάλλον καλύτερα δεν είναι ιδιαίτερα ταινία δράσης.Πάντως σίγουρα δεν είναι αμερικάνικη(μόνο στα λεφτά).

Τέλος πάντων,η ταινία ξεκινά με Clooney και πιπίνι σε ειδυλλιακό ερημικό τοπίο στη Σουηδία ,όπου κάτι πάει στραβά τον βρίσκουν κάτι τύποι από την δουλεία που θέλουν να τον σκοτώσουν(είναι και επικίνδυνο το επάγγελμα του πληρωμένου δολοφόνου/κατασκευαστή όπλων),λίγα λεπτά μετά νεκρός και ο ανώνυμος αποτυχημένος δολοφόνος νεκρό και το ανώνυμο πιπίνι,μην αφήσει και ίχνη.Λίγες στιγμές (κινηματογραφικές πάντα) ο Jack βρισκεται σε ένα χωριό κοντά στη Ρώμη ,όπου θα περιμένει μέχρι να ξεθυμάνει λίγο το σκηνικό στη Σουηδία , ενώ παράλληλα ο εργοδότης του που ρυθμίζει το εν λόγω ξεθύμασμα του βρίσκει και μια καινούρια δουλίτσα.Και κάπου εδώ ξεκινα η ιστορία.

Δεν λέω όμως τίποτα παρακάτω,στην τελική να έχει και ένα ψιλοσασπένς.Η σκηνοθεσία σίγουρα βοηθάει σε αυτό.Καθαρά "ευρωπαϊκού" τύπου σε αντιδιαστολή με αμερικάνικα λεφτά της ταινίας.Το απόλυτο μίνιμαλ.Βασικά μου φαίνεται πολύ γελοία η προηγούμενη πρόταση,οπότε εξηγούμαι.Κανένα πλάνο στην ταινία δεν περισσεύει.Δεν υπάρχουν πλάνα που δεν εξυπηρετούν κάποιο σκοπό.Το ίδιο συμβαίνει και με τους διαλόγους.Δεν υπάρχει στην ταινία ανεγκέφαλη φλυαρία.Μια από τα ίδια και η μουσική,ως ένα βαθμό πάντα.Τρομερό επίσης που εκεί που δεν το περιμένεις και μετά απο συζήτηση για την αμερικάνικη λατρεία του εφήμερου παίζεται στο καφέ που κάθεται ο Αμερικάνος αυτό.

Όσο για την ερμηνεία του Clooney το να πεις κανείς ότι είναι πολύ καλή δεν φτάνει για κανένα λόγο.Ο Clooney  αποδεικνύει με αυτή την ταινία , όπως και με το Michael Clayton παλιότερα, ότι είναι από τους καλύτερους ηθοποιούς διεθνώς αυτή τη στιγμή.Αφήνοντας πίσω του προηγούμενους παρεμφερείς ρόλους ,όπως π.χ. στο Ocean's Eleven,η ερμηνεία του δένει με την σκηνοθεσία σε απίστευτο βαθμό, δείχνοντας ότι σίγουρα έχει επενδυθεί δουλίτσα και δεν ήταν μια απλή ξεπέτα.

Ωραία δίνεται και η αντίθεση Ευρώπης (Ιταλίας) και Αμερικής μέσα στην ταινία.Ο Clooney εκπροσωπώντας την Αμερική εμφανίζεται τυπικός στις σχέσεις του,εργατικός ,ενώ του αποδίδονται και η προαναφερθείσα λατρεία του εφήμερου και ένα γενικότερα καταναλωτικό πνεύμα.Αντίθετα , οι Ιταλοί/Ευρωπαίοι(εκπροσωπούμενοι κυρίως από τον παπά του χωριού-δες την ταινία και θα καταλάβεις) εμφανίζονται περιέργοι , χώνουν την μύτη τους εκεί που δεν τους σπέρνουν και ξεπερνούν γενικά τα τυπικά όρια των σχέσεων.Παράλληλα όμως αποδεικνύονται και σοφοί ,όπως τελικά φαίνεται από το τέλος της ταινίας , το οποίο και βρίσκω ως το μόνο ξενερωτικό κομμάτι του φίλμ.

Δεν έχω σκεφτεί κάτι καλύτερο μέχρι στιγμής και το βρήκα μάλιστα και άρτιο αισθητικά,αλλά η όλη αίσθηση χριστιανικής ηθικής που μου άφησε τύπου "all is love" με χάλασε λίγο.Ωραίο τραγουδάκι πάντως έκρυψα στο λίνκ.Ίσως πάλι είμαι εγώ περίεργος.

Αν θες μια από τις καλύτερες ταινίες του 2010 προλαβαίνεις ακόμα.Αν ψάχνεις γρήγορο πιστολίδι και φανταχτερές εκρήξεις περίμενε μέχρι την επόμενη βδομάδα που βγαίνει το Town.Από το trailer τουλάχιστον φαίνεται πιο χολυγουντιανό.Μη μας φάει και η πολύ κουλτούρα ;)