Black Swan

Επισκέφτηκα ξανά τον τοπικό σινεμά της μέσης του πουθενά, αυτή τη φορά για να δω μια καλή ταινία.

Ή έτσι τουλάχιστον νόμιζα.Ο Aronofsky τα πήγε καλά έτσι και αλλιώς με το Wrestler,γιατί να μην συνεχίσει έτσι?
Ας ξεκίνησω λέγοντας ότι δεν είμαι κοριτσάκι με μπαλετικές ονειρώξεις.Η ταινία δεν απευθύνεται αποκλειστικά σε αυτό το κοινό αλλά πιστεύω ότι ο αγώνας της Νίνα με τον εαυτό της και τους άλλους για να γίνει η πρώτη του χορού που βασικά είναι και πυρήνας του σεναρίου έχει κάτι ιδιαίτερο για την ομάδα αυτή.Λίγο αδύναμος ε?

Και γίνεται ακόμα χειρότερο.Η ταινία αφήνει με τον τρόπο που θα άφηνε και μια κακή τηλεοπτική σειρά αναπάντητα ερωτήματα,όπως η σχέση της Νίνα με τη μάνα της.

Αλλά δεν γαμιέται και αυτό?Αυτό που πραγματικά με εξόργισε ήταν η κατάχρηση της μουσικής της λίμνης των κύκνων.Οκ,έχει σχέση με το γνωστό έργο και λογικό να παίζει στο background αλλά δεν γίνεται να παίζει μόνο αυτό σε σημείο να παρεμβάλλονται ολόκληρες σκηνές για να αλλάξει και λίγο ή μουσική(σκηνή χορού στο club).Πραγματικά δεν βρίσκω ούτε ένα λόγο για να θεωρηθεί πρωτότυπο το soundtrack και να τρελαθούν όλοι.

Πάντως το Black Swan δεν είναι κακό.Πρέπει να παραδεχτώ ότι παρά την πρωταγωνίστρια που μοιάζει ακόμα με προέφηβη κοπελίτσα η ταινία έχει μια ιδιαίτερη σαγήνη και ομορφιά.
Έμορφη χωρίς απογοητεύσεις.Αλλά όχι και να τρελαίνεσαι.