Dazed and Confused

Ας ακυρώσω τον εαυτό μου στο προηγούμενο post και πάρε να χεις Dazed and Confused που ανάθεμα και αν θα βρεις κάτι πιο βυθισμένο στην κουλτούρα του high school.

Χωρίς πολλά πολλά σχεδόν μια ολόκληρη μέρα το καλοκαίρι του 76’. Όχι οποιαδήποτε μέρα αλλά η μέρα που τελειώνει η σχολική χρονιά. Πρωταγωνιστές οι τελειόφοιτοι της επόμενης χρονιάς μαζί με τα πρωτάκια που τα κυνηγούν για να τα “καλωσορίσουν” στο μεγάλο σχολείο. Πάρτυ, έρωτες, φιλίες, ναρκωτικά και μπίρες.

Η ταινία πατάει πάνω στο American Graffiti(αναπόφευκτη η σύγκριση) και φτιάχνει την ενημερωμένη εκδοχή του μετά το Βιετνάμ ξεσκαρτάροντας όλο το pop κιτσαριό του Baby Boom. Τα παιδιά του Dazed and Confused δεν έχουν τίποτα να κάνουν στα μαγευτικά αμερικάνικα προάστια και το ξέρουν.

Πλησιάζουν λίγο προς το κλισέ οι χαρακτήρες αλλά το τίποτα του σεναρίου μηδενίζει τα στερεότυπα και αφήνει να παίξει μπάλα και λίγο πραγματικό high school, χωρίς αστραφτερά δόντια και ψεύτικα βυζιά.Λίγο αφού έβγαλε το επίσης τρομερό Slacker ο Linklater άθελα του δίνει έμπνευση σε Larry Clark και Harmony Korrine (που σεργιανίζει καινούρια ταινία στο Toronto αυτές τις μέρες) για να κάνουν λίγο αργότερα το Kids. Κάποια πράγματα φαίνονται. Μάλλον απλά τρελαίνομαι.

Παρόλαυτα παραμένει μια σχετικά feelgood κωμωδία. Πολλές ατάκες και αμάξια, όμορφες κοπέλες με τις απαραίτητες καμπάνες της εποχής και όλα αυτά από cast που συγκεντρώνει ονόματα που μετέπειτα απέκτησαν μια κάποια φήμη. Ξεχωρίζει McConaughey στον ρόλο του εικοσάρη κωλομπαρά που δεν λέει να ξεκολλήσει από τα κοριτσάκια του λυκείου.

Δυνατό και το classic rock soundtrack που περιλαμβάνει γνωστά και (θα ήθελα να πω) αγαπημένα κομμάτια. Αν άκουγα και σπίτι μου αυτή την μουσική, γιατί έξω δεν την γλιτώνεις και πάντα, η ταινία αυτή θα ήταν πρόωρο δώρο χριστουγέννων.

Κοίτα, δεν μπορώ να σου εγγυηθώ ότι θα περάσεις το ίδιο καλά με έναν άνθρωπο που πήγε σχολείο στις Η.Π.Α. (οι ομογενείς που διαβάζουν μπορούν να κάνουν τώρα πάρτυ αν δεν την έχουν δει) αλλά σε κάθε περίπτωση θα έχει γέλιο.

Άσε και τα ύπουλα κοινωνικά σχολιάκια που ξεπετάγονται πίσω από τα τραπέζια του μπιλιάρδου και τα βαρέλια με τις μπίρες.

Δεν το έχεις δει, δες το.