Young Adult

Μια από τις κυκλοφορίες που μου είχαν ξεφύγει την περασμένη χρονιά (νομίζω δηλαδή την περασμένη) ήταν η καινούρια συνεργασία του Jason Reitman και της Diablo Cody, της ομάδας που έκανε το Juno και εγκατέστησε την Ellen Page στο βάθρο της indie ντίβας.

Στο Young Adult η Cody έγραψε την ιστορία της Mavis, μιας τριαντακάτι ghost writer σε σειρά για εφήβους και νεαρούς ενήλικες που έχει ξεχάσει να ωριμάσει. Παρά την μεγάλη ζωή που κάνει στη Minnesota με τον σκύλο της και το περιστασιακό σεξ, το email του high school sweetheart με την φωτογραφία του νεογέννητου μωρού του θα την στείλει από κει που ‘ρθε, στην επαρχιακή γεννέτειρα της για να λύσει ορισμένα θεματάκια.

Δεν λέω έξυπνη η ιδέα να μεταφέρει η Cody το coming of age story σε μια ηλικιακή κατηγορία που έχει τελειώσει την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, απλά αυτό το θέμα της δεύτερη εφηβείας το πιάνει από πολύ αμερικάνικη σκοπιά. Μπορεί να πρόκειται και για την ιδέα μου αλλά ο στιγματισμός κάθε αμερικάνου από τα 3 χρόνια που πέρασε στο Λύκειο μου φαίνεται άσχετος με οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη πέρα των Η.Π.Α. και ολίγον τραγελαφικός.

Ωστόσο, το δράμα της ηρωίδας για την ανασυγκρότηση της σμπαραλιασμένης ζωής της κατάφερε να μην με αφήσει τελικά αδιάφορο και μετά από λίγο μπορούσα και να παραβλέψω την αμερικανίλα κιόλας. Φταίει και που η Mavis δεν ανήκει στους αυτόματα συμπαθητικούς χαρακτήρες αλλά κινείται σε γκρίζες για το Hollywood ζώνες. Ας είναι λοιπόν.

Βοήθησε αρκετά και η κάμερα του Reitman που μέσα στην κινητικότητα της σκιαγραφούσε αθόρυβα τους χαρακτήρες επιβεβαιώνοντας χιλιοειπώμενα ρητά για εικόνες και λέξεις.

Σωστή και η επιλογή της εμφανώς ώριμης πλέον Charlize Theron για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της αίωνιας εφήβου που έχει ξεχάσει να ξεκρεμάσει τον Justin Bieber ή οποιοδήποτε pop idol των 80’s από τον τοίχο της. Να σου πω την αλήθεια την αντίθεση της φιγούρας της με τον χαρακτήρα της στην μουσική υπόκρουση των Teenage Fanclub την είχα βρει αρχικά λίγο μούφα αλλά τελικά μέχρι να τελειώσει η ταινία κατέληξα ότι πιθανότατα δεν υπάρχει καταλληλότερη.

Μπορεί το Young Adult να ήταν μια από τις πιο ύπουλες και απρόβλητες κυκλοφορίες (και για αυτό μάλλον το έχασα κιόλας) αλλά τελικά δεν θα πάθεις και τίποτα αν του ρίξεις ένα βλέφαρο. Μάλλον θα σου αρέσει κιόλας.

Πάντως με τίποτα η συγκινητικότερη κυκλοφορία της χρονίας όπως το βάφτισαν μερικοί κριτικοί από την άλλη μεριά του Ατλαντικού.