
"BWAAAAAAAH"
Αν στ'αλήθεια ενδιαφέρεστε για τον Φωτούλη διαβάστε εδώ και κλείστε το παράθυρο.
Για τους υπόλοιπους τώρα.Το Bebe(2010) είναι (ακόμα ένα) γαλλικό ντοκιμαντέρ.Παρακολουθεί την ζωή 4 νεογνών από την στιγμή της γεννησής τους εώς την συμπλήρωση του πρώτου τους έτους. Ο Ponijao από την Ναμίμπια, ο Bayar από την Μονγκολία (μογκολάκι δηλαδή!), η Mari από την Ιαπωνία , και η Hattie από την Καλιφόρνια είναι τα εν λόγω μωρά, και ο στόχος του σκηνοθέτη (Thomas Balmes) είναι μέσα στα άλλα να μας δείξει τις ομοιότητες αυτών των παιδιών παρά τις μεγάλες πολιτιστικές και οικονομικές διαφορές τους. Για να μην μιλάμε και στον αέρα ένα παράδειγμα για το τι εννοόυμε:
Μετά το οπτικό υπερθέαμα μπορώ να συνεχίσω την περιγραφή. Έτσι λοιπον παρακολουθούμε παράλληλα σχεδόν τα μωρά, από την γέννηση τους στο μπουσουλητό και το περπάτημα, από τον θηλασμό στο μπιπερό και το πρώτο φαί, από το κλάμα στο μουρμουρητό και τις πρώτες λέξεις κλπ κλπ.Μεγάλη έμφαση δίνεται επίσης στις σχέσεις τους με τα ζώα (το είδαμε αυτό και αμέσως πάνω), στις σχέσεις τους με τα αδέλφια τους και τα άλλα παιδιά και στην σταδιακή διαμόρφωση κάποιας κοινωνικής προσωπικότητας.
Η αισθητική του είναι συνηθισμένη για ντοκιμαντέρ, με ελάχιστες κανονικές λεξεις να ακούγονται κατά την διάρκεια του φιλμ και πολλά εξωτερικά πλάνα τα οποία είναι αρκετά ενδιαφέροντα. Το μοντάζ δεν είναι άσχημο χωρίς να έχει και τίποτα ιδιαίτερο.
Την μουσική επιμελήθηκε ο Bruno Coulais , γνωστός από τα soundtrack των ταινιών Μicrocosmos, Les Choristes, Coraline μεταξύ άλλων. Για την συγκεκριμένη ταινία έγραψε την κλασσική μουσική για ντοκιμαντέρ, δηλαδή ήρεμη ψιλο-ambient instrumental η οποία και δένει πολύ καλά με την υπόλοιπή ταινία.
Στό τέλος της ταινίας βλέπουμε τα τότε μώρα-τώρα νήπια, και μπορώ να πω πως μεγαλώνουν αρκετά γρήγορα αυτά τα παιδιά! Αυτά λοιπόν. Τα υπόλοιπα να τα δείτε μόνοι σας.(αυτό ήταν έκπληξη)
Επίσης προτίνουμε την δισκογραφία των Mazoo and the Zoo και όλα τα άλλα της σαββατιάτικης τραγουδο-υστερίας του alter(χρώματα,μέρες,αριθμοί ή ότι άλλο έχουνε τώρα).




No comments:
Post a Comment