Afterschool

Στο φετινό Sundance που τελιώνει αύριο (29/1) μια από τις ταινίες που μάζεψε μπόλικο hype ήταν το Simon Killer του Antonio Campos. Το τι διθύραμβοι, τι παρομοιώσεις με το Enter the Void γράφτηκαν δεν περιγράφεται. Δυστυχώς οι άκρες μου δεν επαρκούν ακόμα για την απόκτηση μιας πολυπόθητης κόπιας, οπότε συμβιβάστηκα με το αμέσως καλύτερο, την προηγούμενη και πρώτη μεγάλου μήκους του ίδιου σκηνοθέτη, Afterschool.

Ο Robert λοιπόν μαθητής σε ένα από αυτά τα οικοτροφεία-φυλακές για πλουσιόπαιδα περνάει κατά βάση τον καιρό του στο ίντερνετ,έτσι και αλλιώς δεν θα τον χαρακτήριζες και τον πιο δημοφιλή στο σχολείο του. Βιντεάκια με μωρά που κάνουν γκριμάτσες, βιντεάκια με γάτες, μαθητές που πλακώνονται και στο ενδιάμεσο χτυπάει και καμιά τσόντα, ξέρεις τώρα. Μέχρι που μια μέρα εκεί που γυρίζει διαφημιστικό βίντεο του σχολείου του για μια εργασία πετάγονται μέσα στο πλάνο δυό κορίτσια που πεθαίνουν από υπερβολική δόση. Τι θα γίνει άραγες μετά?

Η αλήθεια είναι ότι η σεναριακή ιδέα έχει αρκετές προοπτικές αλλά η υλοποίηση μπάζει από ψιλοπαντού. Δεν με ενόχλησε ο απελπιστικά αργός ρυθμός ούτε και η κάμερα που κινηματογράφουσε σε άκυρες οπτικές γωνίες υπονοώντας βασικά την δράση. Οι εντελώς ανούσιοι διάλογοι όμως που δεν οδηγούσαν πουθένα και οι χαρακτήρες με βάθος όσο και το πάχος ριζόχαρτου με κουράσαν πραγματικά. Ειλικρινά αν την πετύχαινα σε κάποιο φεστιβάλ μπορεί και να έφευγα και αυτό νομίζω τα λέει όλα.

Πάντως, όπως είπα και πριν η ιδέα είναι αρκετά έξυπνη και για πρώτη μεγάλου μήκους δουλειά κάποιου στα 24 του έχει αρκετά καλά σημεία. Ακόμα έχω μια κάποια περιέργεια να δω το Simon Killer απλώς όχι την ίδια όπως όταν πρωτοδιάβασα για αυτό. Όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα μικρό καλάθι.